Viewer

vidéo, 1996 - Courtesy of the artist

In de vorige tentoonstelling van het Museum van Europa maakten hier 27 Europeanen hun opwachting. Nu is het de beurt van de Amerikanen van Gary Hill om u te verwelkomen. De Amerikaanse samenleving is een rijk patchwork van verschillende culturen, het resultaat van een historische en actuele instroom van mensen uit alle werelddelen, ook uit Europa. Deze tentoonstelling belicht de kruisbestuiving tussen Europa en de Verenigde Staten.

Gary Hill werd geboren in Santa Monica en woont en werkt in Seattle. Hij is een van de pioniers van de videokunst. ruimtelijke opstellingen met verschillende audiovisuele impulsen, al dan niet in gang gezet door de toeschouwer, creëren virtuele ‘environments’. In zijn werk vormt Gary Hill de passieve toeschouwer om tot een actieve deelnemer.

Peeping Tom

Interactivevideo, 2007 - Courtesy of the artist

Net zoals het voorgaande werk Viewer speelt Peeping Tom met het idee van kijken en bekeken worden. Deze tentoonstelling vertelt hoe twee continenten, Europa en Noord-Amerika, naar elkaar kijken en elkaar steeds op de voet volgen, soms wantrouwig, soms enthousiast. Binnenin de interactieve opstelling volgen de ogen van de video en van de andere bezoekers jouw doen en laten.

Thomas Israël, geboren in 1975 in Brussel, legt zich na een carrière in de theaterwereld toe op videokunst en interactieve installaties. Hij creëert bij voorkeur ruimtes met een totaalbeleving waarin de kijker transformeert in een acteur. Zijn installaties waren onder andere te zien in les Abattoirs de Toulouse, in het palais des Beaux-Arts in rijsel en op Europalia China in Brussel.

Yes

Neon, 2008 - Courtesy Aeroplastics contemporary gallery

Yes, het woord dat de Amerikanen vaak in de mond nemen om hun optimisme kracht bij te zetten, is hier gevormd door de Japanse yen, de euro en de Amerikaanse dollar. Naast de sociale, politieke en culturele relaties tussen Europa en de Verenigde Staten komen doorheen de tentoonstelling ook de economische banden aan bod.

Bosse Sudenburg werd geboren in 1975 in het Duitse Magdeburg. Hij studeerde experimentele film en kunst aan de Universiteit van Berlijn. Hij werkt met diverse media zoals installatiekunst, schilderkunst en video. Deze uiteenlopende kunstwerken waren reeds te zien in Londen, Basel, Glasgow en Rome.

XDENTITÉ,

Hout en spiegel, 2006 - Courtesy of the artist

De zwarte, gesculpteerde aangezichten zitten gestapeld en gevangen in kleine hokjes. Ze kijken uit op de spiegel, een metafoor voor hun zoektocht naar een eigen identiteit. De kunstenaar brengt hiermee mensen in beeld die om een of andere reden in een mensonterende situatie terecht gekomen zijn en daarin hun identiteit verliezen of dreigen te verliezen, zoals de Afrikaanse slaven die in de 18e eeuw in Amerika terecht kwamen.

De 44-jarige kunstenaar is afkomstig uit Ivoorkust. tegenwoordig woont en werkt hij in Essen. De spanning tussen zijn Afrikaanse afkomst en zijn huidige positie als internationaal kunstenaar, wat hij zelf de dualiteit tussen zijn geschiedenis en zijn leefruimte noemt, verbeeldt hij voornamelijk in houten sculpturen en doordringende tekeningen.

Dekens van de dood

Foto : Jacques Lessard, mei 1998

Indianenvrouwen zijn bijeengekomen om kledij te maken voor hun kinderen die ziek zijn door de koorts. Ze gebruiken zogenaamde ‘écarlatines’ (scharlakenrode dekens), die ze hebben gekregen in ruil voor bont. Jammer genoeg zijn net deze dekens drager van het pokkenvirus, dat hele stammen op de rand van de uitroeiing heeft gebracht. Hoewel op dat moment niemand het fenomeen begreep, beseffen we vandaag welke belangrijke rol besmetting heeft gespeeld in de verovering en de kolonisatie van Amerika.

Deze installatie werd gemaakt door Lalie Douglas, Carole Baillargeon en Daniel Castonguay onder de artistieke leiding van regisseur Michel Marc Bouchard. Het kunstwerk werd gecreëerd voor de tentoonstelling Ludovica in het Musée de la civilisation in Québec in februari 1998. Daarna werd de installatie geschonken aan het Maison amérindienne van Mont-Saint-Hilaire, dat in 2000 opgericht werd door de schilder en beeldhouwer André Michel.

Global Village People

Viltstift en metaal, 2005 - Courtesy Stella Lohaus gallery

Sven’t Jolle transporteert en transformeert het beeld van Pellizza’s schilderij Il Quarto Stato in al zijn grootsheid naar een metalen oppervlak. ‘t Jolle gebruikt de
19e-eeuwse afbeelding van de opstand van Italiaanse arbeiders tegen hun erbarmelijke situatie hier als een kritisch beeld van de geglobaliseerde wereld en het vrije verkeer van mensen en arbeid die geen welvaart voor iedereen meebrengen. Hiermee blikt hij als het ware vooruit op de volgende stap die sommige arbeiders in de 19e eeuw ondernemen : emigreren naar betere oorden.

Het werk van de Antwerpse kunstenaar Sven ’t Jolle (1966) verbindt sociale, politieke, culturele en kunsthistorische thema’s. Zijn diverseoeuvre van installaties, tekeningen, collages en sculpturen vertrekt vanuit een sociaal en politiek engagement.

American Quilt

Papier, 2010 - Courtesy of the artist

Om een voorstelling te maken van de Europese bijdrage tot de Amerikaanse demografie van de 19e en 20e eeuw vroegen we aan Isabelle de Borchgrave om een ‘quilt’ te ontwerpen en uit te voeren : een doorgestikte patchworkdeken, dé uiting bij uitstek van de folkloristische kunst in de VS. De kunstenares liet zich inspireren door een geografische kaart van de etnische origines van de VS. Ze tekende traditionele motieven van Europese landen die ze vervolgens assembleerde volgens deze cartografische referentie. Op de achterkant reproduceerde ze op haar manier het werk Flag van Jasper Johns, uit 1954.

Isabelle de borchgrave woont en werkt in brussel waar ze in 1946 werd geboren. Ze kreeg haar opleiding aan de Académie de Dessin et des Arts Décoratifs en aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in brussel. Na haar studies bleef zij haar talenten als designer en styliste verder ontwikkelen. Isabelle is uitgegroeid tot een onbetwiste wereldreferentie op het domein van kunst met papier : haar commerciële producten, haar kostuums, kleren of unieke en broze voorwerpen. Haar schitterende talent kreeg vorm in vier collecties van papieren jurken, een overzicht van meer dan 300 jaar modegeschiedenis. Haar collecties reizen momenteel de wereld rond.

The absence of ideology

Mixed media, 2005 - Aeroplastics contemporary gallery

De kustenaar opent een met rood gevoerde valies. Hierin liggen een ceremoniële hamer en sikkel in een staat van verval en ontbinding. Met Absence of ideology symboliseert McGill de neergang van het communisme en ook het verdwijnen van een ideologische strijd tussen het oosten en het westen die de ontwikkeling van de westerse identiteit sterk heeft beïnvloed.

De Britse kunstenaar Dominic McGill woont en werkt momenteel in New York. Zijn kunstwerken zijn vaak sterk politiek geladen. Hij staat vooral bekend om zijn enorme narratieve tekeningen waarin hij de bezoeker door een eigentijds en kritisch beeldverhaal loodst.

Europa en Amerika - 2010

We hebben aan Richard Kenigsman gevraagd om deze laatste ruimte te illustreren.
Hij heeft dat gedaan met ironie en tederheid, als een kunstenaar die de lessen van de Pop Art in zijn werk opgenomen heeft. Ziehier dus een oud paar dat elkaar soms pijn doet, maar dat weet dat ze elkaar nooit los zullen laten.

Richard Kenigsman werd in 1945 in brussel geboren. Daar leeft en werkt hij nog steeds. Op een ironische, subversieve manier en met zelfspot grijpt hij terug naar oude foto’s en reclame-affiches om via de schilderkunst, beeldhouwkunst of fotografie uiting te geven aan zijn meervoudige identiteit als jood, belg en Europeaan – om maar enkele aspecten te noemen.

Onze oceaan - video, 2010

Wat hebben we in het verleden samen gedaan, en wat doen we vandaag samen, wij Europeanen en Amerikanen ? De film van Santos Hevia toont het op zijn manier :
licht en poëtisch, ogenschijnlijk kinderlijk maar perfect ernstig. De vraag die deze film ons tussen de regels voorschotelt, vloeit voort uit die eerste twee vragen : wat willen we morgen samen nog doen ? En zijn antwoord formuleert hij in de vorm van een wens : de oceaan die ons scheidt, is altijd een verbindingsteken geweest en zou dat voor altijd moeten blijven.

Santos Hevia is in 1969 geboren in Spanje maar verhuisde al in 1973 naar België. Zijn filmstudies volgde hij aan het IAD. Zijn eerste kortfilm kwam er in 2000 : Hestoria d’un Vezu oogst enig succes in het festivalcircuit (zoals de gouden Iris voor de beste Belgische kortfilm op het Europese Festival van Brussel). Na enkele documentaires keert hij terug naar de kortfilm met Matar el tiempu (2006) en Vencíu (2008). Deze drie films vormen een geheel over het landelijke en de herkomst van de regisseur. In 2010 voltooide hij La Vida de María de Magdalá, nu al geselecteerd voor het Festival van de Wereldfilm in Canada (augustus 2010).